Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Σαν σήμερα το 2005 έφυγε ο Μανόλης Αναγνωστάκης

Από τη συλλογή Η συνέχεια 2 (1956)

Μιλώ για τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών
Για τα τελευταία κουρέλια από τα γιορτινά μας φορέματα
Για τα παιδιά μας που πουλάν τσιγάρα στους διαβάτες
Μιλώ για τα λουλούδια που μαραθήκανε στους τάφους και τα σαπίζει η βροχή
Για τα σπίτια που χάσκουνε δίχως παράθυρα σαν κρανία ξεδοντιασμένα
Για τα κορίτσια που ζητιανεύουνε δείχνοντας στα στήθια τις πληγές τους
Μιλώ για τις ξυπόλητες μάνες που σέρνονται στα χαλάσματα
Για τις φλεγόμενες πόλεις τα σωριασμένα κουφάρια στους δρόμους
Τους μαστροπούς ποιητές που τρέμουνε τις νύχτες στα κατώφλια
Μιλώ για τις ατέλειωτες νύχτες όταν το φως λιγοστεύει τα ξημερώματα
Για τα φορτωμένα καμιόνια και τους βηματισμούς στις υγρές πλάκες
Για τα προαύλια των φυλακών και για το δάκρυ των μελλοθανάτων.

Μα πιο πολύ μιλώ για τους ψαράδες
Π' αφήσανε τα δίχτυα τους και πήρανε τα βήματά Του
Κι όταν Αυτός κουράστηκε αυτοί δεν ξαποστάσαν
Κι όταν Αυτός τους πρόδωσε αυτοί δεν αρνηθήκαν
Κι όταν Αυτός δοξάστηκε αυτοί στρέψαν τα μάτια
Κι οι σύντροφοί τούς φτύνανε και τους σταυρώναν
Κι αυτοί, γαλήνιοι, το δρόμο παίρνουνε π' άκρη δεν έχει
Χωρίς το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει ή να λυγίσει

Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.

* * * * * * * * * * * * * * *
Στίχοι: Μανώλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης


Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

«Το μεγάλο μας τσίρκο», πρεμιέρα σαν σήμερα στις 22 Ιουνίου 1973


Θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, που έγραψε ιστορία, όταν ανέβηκε μεσούσης της δικτατορίας από τον θίασο Καρέζη – Καζάκου. Τη μουσική και τα τραγούδια της παράστασης έγραψε ο Σταύρος Ξαρχάκος.
Το έργο διατρέχει, με σατυρικό, αλλά και δραματικό τρόπο, τη νεότερη ελληνική ιστορία από την Τουρκοκρατία και τα χρόνια του Όθωνα έως τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη γερμανική Κατοχή.


 Την παράσταση ανέλαβε να σκηνοθετήσει ο Κώστας Καζάκος με βοηθό τον Άρη Δαβαράκη, τα σκηνικά και τα κοστούμια έφτιαξε ο Φαίδων Πατρικαλάκης. Τα τραγούδια της παράστασης έγραψε ο Σταύρος Ξαρχάκος και τα ερμήνευε επί σκηνής ο Νίκος Ξυλούρης. Η κίνηση και η θεατρική απόδοση της σκηνής του Καραγκιόζη διδάχτηκε από τον Ευγένιο Σπαθάρη, ο οποίος διακόσμησε το χώρο της εισόδου. Τους βασικούς ρόλους ερμήνευσαν ο Κώστας Καζάκος, η Τζένη Καρέζη, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Νίκος Κούρος, ο Τίμος Περλέγκας και ο Χρήστος Καλαβρούζος.


Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στις 22 Ιουνίου 1973 στο θέατρο «Αθήναιον» της οδού Πατησίων.

Οι παραστάσεις του διακόπηκαν βίαια από τη Χούντα, τον Οκτώβριο, λίγο πριν από το Πολυτεχνείο. Η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος συνελήφθησαν και κρατήθηκαν στο ΕΑΤ-ΕΣΑ, ενώ συνελήφθησαν εκ νέου κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Οι παραστάσεις του έργου συνεχίστηκαν μετά την αποφυλάκισή τους με μεγαλύτερη επιτυχία από τις 22 Δεκεμβρίου 1973. Αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση, στις 3 Αυγούστου 1974, το έργο ξανανέβηκε με την προσθήκη των λογοκριμένων σκηνών κι ενός τραγουδιού («Το Πρόσκύνημα») στο φινάλε της παράστασης για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου.




Σάββατο, 11 Ιουνίου 2016

Σαν σήμερα 11 Ιουνίου 1985 έφυγε η Σαπφώ Νοταρά

Σαπφώ Νοταρά.
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Έρωτας στα χιόνια.


-Με λένε Σαπφώ Νοταρά και ζω σ' ένα δυάρι κάτω από την Ακρόπολη. Παντού παλιές εφημερίδες, παράξενα καπέλα και χιλιάδες παλιές τουαλέτες. Οι ντουλάπες είναι γεμάτες. Τα φορέματα μου, είναι γεμάτα από καψίματα τσιγάρων. Γέρασα, όμως τα χέρια μου παρέμειναν πανέμορφα. Άσπρα, λιγνά, αριστοκρατικά. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα πως δεν μπορώ να μάθω πια απ' έξω λόγια ρόλων. Τρόμαξα, εξαφανίστηκα. Καλλιέργησα με πείσμα την ερημιά μου σαν ένα φυτό εσωτερικού χώρου με ημίφως, άνυδρα και με μια σπαραχτική καρτερία.

Η Σαπφώ Νοταρά ζει και παραμένει ερωμένη στον καιρό, της οδού του Μπλαμαντώ, τραγουδά Χατζιδάκι και σημειώνει τα στιχάκια του Jean-Paul Sartre στα άσπρα χαρτάκια από τα Sante τσιγάρα της. Σαν σήμερα. Σαν πάντα.


Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2016

«Έφυγε» ο ηθοποιός Γιάννης Μιχαλόπουλος

«Αυλαία» έπεσε για τον μεγάλο κωμικό ηθοποιό Γιάννη Μιχαλόπουλο, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Παρασκευής 10-6-2016 σε ηλικία 89 ετών. 

Η χαρακτηριστική φωνή του και το πηγαίο κωμικό του ταλέντο καθιέρωσαν τον Γιάννη Μιχαλόπουλο και του «χάρισαν» ρόλους σε πολλές ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου αλλά και σε νεότερες τηλεοπτικές σειρές. 

Στο μυαλό των περισσότερων ανθρώπων έχει, όμως, ταυτιστεί με την τηλεοπτική σειρά «Ορκιστείτε παρακαλώ», που μεσουράνησε από το 1982 έως το 1987.