Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Η ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ ΤΟΥ 2008

ΓΙΑ  ΝΑ  ΜΗΝ  ΞΕΧΝΑΜΕ


Η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Α. Καραμανλή του 2007 
(19 Σεπτεμβρίου 2007 – 7 Οκτωβρίου 2009)


Η αρχική  σύνθεση (19 Σεπτεμβρίου 2007 –  6 Ιανουαρίου του 2009) 
 της Κυβέρνησης είχε ως εξής:   https://el.wikipedia.org/

Πέτρος Φυσσούν: 5 Οκτωβρίου 1933 - 5 Δεκεμβρίου 2016


Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016

LEONARD COHEN - Good By (1934-2016)

Leonard Cohen ~ Dance Me To The End Of Love

 Tango Scene ~ Al Pacino ~ Scent of a Woman ~ Movie CLIP (1992)



 Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic 'til I'm gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
Let me feel you moving like they do in Babylon
Show me slowly what I only know the limits of
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the wedding now, dance me on and on
Dance me very tenderly and dance me very long
We're both of us beneath our love, we're both of us above
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the children who are asking to be born
Dance me through the curtains that our kisses have outworn
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
Dance me to the end of love

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic till I'm gathered safely in
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

Σαν σήμερα 2 Νοεμβρίου 1911 γεννήθηκε ο Οδυσσέας Ελύτης

Τα Πάθη (της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν)

Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν
και χαρές ανείδωτες με σκιάσανε
οξειδώθηκα μες στη νοτιά των ανθρώπων
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο

Στ' ανοιχτά του πελάγου με καρτέρεσαν
Με μπομπάρδες τρικάταρτες και μου ρίξανε
αμαρτία μου να 'χα κι εγώ μιαν αγάπη
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο

Τον Ιούλιο κάποτε μισανοίξανε
τα μεγάλα μάτια της μες στα σπλάχνα μου
την παρθένα ζωή μια στιγμή να φωτίσουν
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο.

* * * * * * * * * * * *
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης




* * * * * * * * * * * *



Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2016

Πέθανε ο Βαγγέλης Γκούφας. - 2016

Πέθανε σε ηλικία 91 ετών ο θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και ποιητής Βαγγέλης Γκούφας.

Ο Βαγγέλης Γκούφας έχει γράψει πολλά θεατρικά έργα, κινηματογραφικά σενάρια, πρωτότυπα ραδιοφωνικά σκετς και παρλάτες, πολλές διασκευές για τη τηλεόραση και στίχους πολλών τραγουδιών γνωστών συνθετών όπως των Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκου, Κουνάδη, Πλέσσα κ.ά., από τα οποία και ξεχώρισαν το «Όνειρο δεμένο», «Χάθηκε το φεγγάρι», «Τα δάκρυά μου είναι καυτά», «Το σύννεφο έφερε βροχή» κ.ά. Οι πρώτες του ραδιοφωνικές συνεργασίες ήταν σε κείμενα της ραδιοφωνικής μακρόχρονης σειράς «Μικρή πικρή μου αγάπη». Ανάμεσα στα θεατρικά του έργα ξεχωρίζουν τα μονόπρακτα: «Το κρατητήριο», «Η επιστροφή του ευεργέτη», «Η οργή», «Μικρή παρένθεση», καθώς και τα «Μια πόρτα δραχμές 500», «Το έμπα και έβγα του κόσμου», «Μη πατάτε τη χλόη» που συνέγραψε με τον Β. Ανδρεόπουλο. Παράλληλα έγραψε και πολλές ποιητικές συλλογές.
Ο Βαγγέλης Γκούφας ήταν ο ιδρυτής του θεατρικού σχηματισμού «Δωδεκάτη Αυλαία» και ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος. Επίσης είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Το 2006 η Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος τον τίμησε ιδιαίτερα για τη συνολική πλούσια καλλιτεχνική του προσφορά.
  



Όνειρο δεμένο στο μουράγιο
πόρτα μου κλεισμένη στο νοτιά
Έκανα τον πόνο μου κουράγιο
στην αγάπη μου έβαλα φωτιά.


Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016

Σαν σήμερα 23 Οκτωβρίου 1925 γεννήθηκε ο Μάνος Χατζιδάκις

Στην οδό του Μπλαμαντώ

Γύρω από το μεσαιωνικό ρυάκι του χαρούμενου δρόμου, κατά τον Jean-Paul Sartre, ακονίζουν οι δήμιοι τα ξινάρια για να κόψουν τα κεφάλια, μαζί με τις άμυαλες καθότι ακέφαλες (πλην όμως λουσάτες) κυρίες με το βέλο.

Έτσι τουλάχιστον αφηγείται προειδοποιώντας μας εγκαίρως όσο και ματαίως η Σαπφώ Νοταρά.

Στίχοι: Jean Paul Sartre
(απόδοση: Αλέξη Σολομός)
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: Ηλίας Λιούγκος & Σαπφώ Νοταρά
Δίσκος: Πορνογραφία (1982)



Η οδός του Μπλαμαντώ βρίσκεται στο κέντρο του Παρισιού, στη γειτονιά του Marais. Είναι ένα παμπάλαιο στενό δρομάκι σε μια από τις αρχαιότερες συνοικίες της πόλης. Βαλτότοπος στον μεσαίωνα, όχι μακριά από την κεντρική αγορά κρεάτων και τροφίμων της πόλης (Les Halles) που μετατράπηκε σε μεγασταθμό του μετρό και εμπορικό κέντρο το 1971. Tο Marais έγινε αστική συνοικία από τον 13ο αιώνα χάρη και στα μοναστικά τάγματα που εγκαταστάθηκαν εκεί. Ανάμεσα σε αυτά από το 1258 ως το 1277 ήταν και αυτό των ζητιάνων-μοναχών της Τάξης των Υπηρετών της Παρθένου Μαρίας, που οι παριζιάνοι αποκαλούσαν κάπως σκωπτικά "Λευκά Πανωφόρια", λόγω της αμφίεσής τους. Έτσι το 1289 δόθηκε οριστικά το όνομα αυτό που διατηρεί μέχρι τις μέρες μας, «οδός των Blancs-Manteaux», στο μικρό δρομάκι που βρίσκεται στην πανάρχαιη αυτή γειτονιά, όπου στην εποχή μας συνωστίζονται πλάι-πλάι οι μαυροφορεμένου εβραίοι Ashkenazi, με τα διχαλωτά μουσάκια και τα κιπά τους, μαζί με την κάπως blasé πολυχρωμία του gay Παρισιού.

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Σαν σήμερα 16 Οκτωβρίου 1890 γεννήθηκε τo «Γελαστό Παιδί»

Έγινε συνώνυμο της αντίστασης, δεν ήταν Έλληνας, αλλά ο Ιρλανδός επαναστάτης Μάικλ Κόλινς. Εθνικός ήρωας των Ιρλανδών, αγωνίστηκε κατά των Βρετανών και σκοτώθηκε σε εμφύλια σύρραξη ...
Το 1962 ανέβηκε στην Αθήνα το θεατρικό έργο του Ιρλανδού συγγραφέα και ποιητή Brendan Beham, σε μετάφραση του Βασίλη Ρώτα και τραγουδήθηκε στην παράσταση “Ένας Όμηρος” με μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.
Το τραγούδι "Το γελαστό παιδί" θρηνούσε τον Ιρλανδό ήρωα Μαϊκλ Κόλινς.
Το τραγούδι αγαπήθηκε και τραγουδήθηκε πολύ και συνδέθηκε με γεγονότα που συνέβησαν στην Ελλάδα (Λαμπράκης , Πολυτεχνείο κλπ)
...........(Η ελληνική εκδοχή των στίχων Οι αρχικοί στίχοι του 1961 έλεγαν “σκοτώσαν οι δικοί μας το Γελαστό Παιδί». Στη θεατρική παράσταση Μαγική Πόλη που ανέβηκε το 1962, “οι δικοί μας” έγιναν “εχθροί” και πλέον όλοι τραγουδούσαν “Σκοτώσαν οι εχθροί μας το γελαστό παιδί”. 
Στις συναυλίες μετά την πτώση της Χούντας οι “εχθροί” έγιναν “φασίστες”. Έτσι, η κάθε εποχή έχει το δικό της τραγούδι. Στην τελευταία εκδοχή έγινε ένα από τα αγαπημένα τραγούδια της γενιάς του Πολυτεχνείου. Ίσως γιατί το «γελαστό παιδί» της Ιρλανδίας αν ζούσε στην Ελλάδα, σίγουρα θα ήταν ένας από τους εξεγερμένους νέους που αψήφησαν τη χούντα....απόσπασμα από τη μηχανή του χρόνου)

ViDEo ΤΟΥ 1974


https://www.facebook.com/MikisTheodorakis


Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016

«Έφυγε» ο νομπελίστας συγγραφέας Ντάριο Φο

Μία εμβληματική μορφή της λογοτεχνίας και του θεάτρου έφυγε σήμερα (13-10-2016) από τη ζωή. Ο σκηνοθέτης, ηθοποιός και λογοτέχνης Ντάριο Φο, βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1997 για το σύνολο του έργου του, πέθανε από πνευμονία σε ηλικία 90 ετών. Τραγική ειρωνεία ότι σήμερα, είναι η μέρα που ανακοινώνεται το Νόμπελ Λογοτεχνίας...

Ηταν ένας από τους πληρέστερους καλλιτέχνες της εποχής μας - Αντισυμβατικός, με μοναδικό ταλέντο στον αυτοσχεδιασμό - Είχε συνεργαστεί με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν.
Ο Ντάριο Φο τις τελευταίες δύο εβδομάδες είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο Σάκο του Μιλάνου, λόγω σοβαρών πνευμονικών προβλημάτων.

Πρόκειται, όπως γράφει ο ιταλικός τύπος, για έναν από τους πληρέστερους καλλιτέχνες της εποχής μας, ο οποίος είχε ασχοληθεί με επιτυχία και με την λογοτεχνία και την σκηνογραφία, ενώ ήταν και θιασάρχης.

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016

Η απελευθέρωση της Αθήνας ~ 12 Οκτωβρίου 1944

Μη με ρωτάς Μάνος Λοϊζος
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μάνος Λοϊζος
Πρώτη εκτέλεση : Μάνος Λοϊζος




Tα πολυβόλα σωπάσαν
Οι πόλεις αδειάσαν και κλείσαν
Ένας βοριάς παγωμένος
Σαρώνει την έρημη γη

Στρατιώτες έρχονται
Πάνε, ρωτάνε γιατί πολεμήσαν
Κι εσύ ησυχάζεις
Το δάχτυλο βάζεις
Να βρεις την πληγή

Μη με ρωτάς, δε θυμάμαι
Μη με ρωτάς, μη με ρωτάς,μη με ρωτάς
Μη με κοιτάς, σε φοβάμαι
μη με κοιτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς

Στην πολιτεία βραδιάζει
Το χιόνι τις στέγες σκεπάζει
Ένα καμιόνι φορτώνει
Και κόβει στα δυο τη σιγή ...

Περιπολία στους δρόμους
Και κάποια φωνή που διατάζει
Κι εσύ ησυχάζεις
Το δάχτυλο βάζεις
Να βρεις την πληγή ...

Μη με ρωτάς, δε θυμάμαι
Μη με ρωτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς
Μη με κοιτάς, σε φοβάμαι
Μη με κοιτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2016

Πέθανε ο Πολωνός σκηνοθέτης Αντρέι Βάιντα

Η Πολωνία της τέχνης και της πολιτικής αποτίει σήμερα ύστατο φόρο τιμής στον Αντρέι Βάιντα, ο θάνατος του οποίου χθες, σε ηλικία 90 ετών, βύθισε στο πένθος τον πολωνικό κινηματογράφο, του οποίου ήταν ο αδιαφιλονίκητος άρχοντας, μεταδίδει το BBC, επικαλούμενο την Ένωση Πολωνών Σκηνοθετών.


Ο ίδιος σκηνοθέτησε περισσότερες από 40 ταινίες σε μία καριέρα 60 ετών. Η σκηνοθετική διαδρομή του ήταν διαχρονική από το «Κανάλ» (Kanal) του 1956 και τον «Άνθρωπο από Μάρμαρο» του 1977, μέχρι τα πιο πρόσφατα έργα του: Κατίν του 2007 και «Βαλέσα - Η Δύναμη της Ελπίδας» του 2013.
Το 2000, του απονεμήθηκε τιμητικό Όσκαρ για τη συμβολή του στον παγκόσμιο κινηματογράφο.

Read more: http://www.newsbomb.gr/

«Έφυγε» η τραγουδίστρια Νάντια Κωνσταντοπούλου.

Άφησε την τελευταία της πνοή στα 80 της χρόνια η Νάντια Κωνσταντοπούλου, που πέθανε, χθες (9/10/2016) , νικημένη από το Αλτσχάιμερ. H κηδεία της θα γίνει την Τετάρτη 12/10 από το Α΄ κοιμητήριο Αθηνών. Η Νάντια Κωνσταντοπούλου ήταν διακεκριμένη Αθηναία τραγουδίστρια της ελαφράς μουσικής και στιχουργός γεννημένη το 1936, σύζυγος του επίσης διακεκριμένου μαέστρου, συνθέτη και βιρτουόζου του βιολιού Τάκη Μωράκη με τον οποίο παντρεύτηκαν το 1961 και απέκτησαν έναν γιο.


ΝΑΝΤΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ - ΑΓΑΠΩ ΕΝΑ ΤΥΠΟ 
Του Τ.Μωρακη



Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Ernesto Che Guevara - Σαν σήμερα 9-10-1967 δολοφονήθηκε.

Εκτενές απόσπασμα του ντοκυμαντέρ 
"ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ: ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ Ο ΜΥΘΟΣ", 
ιταλικής παραγωγής του 2007. 
Το ντοκυμαντέρ πραγματεύεται την ανακάλυψη της σορού του Τσε 
και των συντρόφων του το 1997 στη Βολιβία. 
Δημιουργοί: Stefano Missio, Raffaele Brunetti.


- Ελληνικό Αρχείο Τσε Γκεβάρα © Guevaristas, http://www.guevaristas.org.
- Facebook page: http://tinyurl.com/cshtlar.




Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

"Εφυγε" η Βούλα Δαμιανάκου.

 https://www.efsyn.gr/

Γέννημα της Μάνης, αγωνίστρια στην Εθνική Αντίσταση, ποιήτρια, συγγραφέας, μεταφράστρια, η Βούλα Δαμιανάκου έφυγε από τη ζωή μέσα στη νύχτα πλήρης ημερών.
Υπήρξε σύντροφος, συνεργάτις και ταμένη (μαζί με την κόρη της, τη ζωγράφο Ελένη Βασιλοπούλου) στη μνήμη και το έργο του Βασίλη Ρώτα.
Είναι εκείνη που φιλοξένησε τον διωκόμενο ηγέτη των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτζαλάν (και παραλίγο να καταδικαστεί), που αρνήθηκε -μολονότι είχε ανάγκη- τη β' κατηγορίας τιμητική σύνταξη, που ξέκοψε από την ΑΕΠΙ, ως κληρονόμος και συνδημιουργός του έργου του Ρώτα (μεταξύ άλλων το «Ενας όμηρος» και οι «Ορνιθες»), επειδή δεν άντεχε τον γραφειοκρατικό βρόχο...

Συνεργάστηκε με το περιοδικό Λαϊκός Λόγος (1966-1967), με τα ψευδώνυμα Αλκυόνα, Αλκυών, Ειρήνη Πεζοπόρου.
Μετέφρασε το σύνολο των έργων του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, κατά το μεγαλύτερο μέρος με τον Βασίλη Ρώτα, καθώς και Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι.

Εργογραφία
  • «Γράμμα σε νεκρό»
  • «Στην ανεμοζάλη»
  • «Γέφυρες φιλίας»
  • «Πολυμπούρικο»
  • «Υπεύθυνση δήλωση»
  • «Ο Οτσαλάν στο σπίτι μου. Επιδρομή στη Γιουγκοσλαβία»
  • «Σαν σε πηδήσει ο Κατής σε ποιον να παραπονεθείς»
  • «Μοιρολόγια»
  • «Μοιρολόγια μιας Μανιάτισσας»
  • «Μανιάτικα μοιρολόγια»
  • «Ανθολόγιο του «Ελεύθερου Κόσμου Αφιέρωμα αγάπης στη μνήμη του Βασίλη Ρώτα»
  • «Βασίλης Ρώτας»
  • «Τιμιότατο να ‘σαι Έλληνας, να ‘σαι ο Γιάννης Ρίτσος»
  • «Από την Ελλάδα του Αριστοτέλη στην Ευρώπη του Μάαστριχτ»
  • «Παροιμίες και ρήτρες από το έργο του Σαίξπηρ»
  • «Όταν ο ήλιος της τραγωδίας ανάτειλε»
  • «Ουίλλιαμ Σαίξπηρ»  (4 τόμοι)
  • «Μνημόσυνο» (ποιητική συλλογή που έγραψε με τον Βασίλη Ρώτα)
  • «Οδοιπορώ στην πατρίδα»
  • «Το κακό κρατάει από  μεγάλο σπίτι και έχει πολύ συγγενολόι»
  • «…στη χάρη της την αεπι ανάβουμε ένα κερί»

ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ, σαν σήμερα 19 Σεπ 1970 αυτοπυρπολήθηκε στη Γένοβα

Ήταν 19 Σεπτεμβρίου 1970, ώρα 3 τη νύχτα, όταν έξω από την κεντρική πλατεία Ματεότι της Γένοβα, μπροστά από τα σκαλοπάτια του Μεγάρου των Δόγηδων, ο 22χρονος Κώστας Γεωργάκης τυλιγμένος στις φλόγες φώναζε ηρωικά: “Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα – Κάτω η δικτατορία – Το έκανα για την Ελλάδα μου». Η ομάδα οδοκαθαριστών που καθάριζε την πλατεία Ματεότι βρέθηκε μπροστά σε μια εικόνα που αποτέλεσε την πρώτη «ανθρωποθυσία» απέναντι στο καθεστώς της χούντας στην Ελλάδα....




Βγήκε από το σπίτι και οδήγησε το 500αράκι Φιατάκι του, που είχε κολλημένη μια φωτογραφία του Ανδρέα Παπανδρέου στο παρμπρίζ του. Στο πορτ μπαγκάζ μετέφερε τρία μπουκάλια γεμάτα βενζίνη. Κατευθύνθηκε προς τα σκαλιά του Παλάτσο Ντουκάλε, στο οποίο στεγάζονταν τότε τα δικαστήρια της πόλης. Κάτω από τη μεγάλη στοά, άνοιξε τα μπουκάλια και έριξε τη βενζίνη στα ρούχα του. Μετά άναψε το σπίρτο. «Συγχώρεσε με γι’αυτό που έκανα και μην κλάψεις. Ο γιος σου δεν είναι ήρωας. Είναι άνθρωπος, όπως όλοι οι άλλοι, ίσως λίγο πιο φοβισμένος. Δεν θέλω να μπείτε σε κίνδυνο από τις πράξεις μου, αλλά δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά, παρά να σκέφτομαι και να ενεργώ σαν ελεύθερο άτομο», είχε γράψει στο τελευταίο γράμμα του....




Διαβάστε όλο το άρθρο:

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Σαν σήμερα 14 Σεπτεμβρίου 2001 έφυγε ο Στέλιος Καζαντζίδης

Καζαντζίδης - Βράχο βράχο τον καημό μου (live 1961)
 
Ένας ιστορικός δίσκος (ντοκουμέντο) από τις δύο συναυλίες που έγιναν στις 20 και 22 Μαρτίου 1961 στο Θέατρο ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ με την ορχήστρα του ΕΙΡ. Διευθυντής ορχήστρας ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης και συμμετείχε φιλικά σε δύο κομμάτια ο Μάνος Χατζιδάκις παίζοντας πιάνο. Σολίστ στο μπουζούκι ήταν ο Μανώλης Χιώτης και τραγουδιστές ο Γρ. Μπιθικώτσης, ο Στέλιος Καζαντζίδης με την Μαρινέλλα και η Μαίρη Λίντα. Επίσης σε πρώτη εμφάνιση ο Τέρης Χρυσός. Ήταν η πρώτη φορά που το ελληνικό κοινό θα έβλεπε τον Μ.Θεοδωράκη και τον Μ.Χατζιδάκι μαζί στη σκηνή, και η πρώτη φορά που αυτοί οι λαϊκοί τραγουδιστές θα αντιμετώπιζαν ένα διαφορετικό κοινό σ' ένα τέτοιο χώρο!
 

 


Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

11 Σεπτ 1973 ΧΙΛΗ - 11 ΣΕΠ 2001 ΗΠΑ

Η  ΑΡΧΗ  ΤΟΥ  ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ.

Ένα σοκ.

ΧΙΛΗ, πραξικόπημα, δολοφονίες, εξαφανίσεις, ανεργία, κατάρρευση κοινωνικού κράτους ...
ΗΠΑ, τρομοκρατικό χτύπημα στο παγκόσμιο κέντρο εμπορίου, 
δίνει το έναυσμα για πλήρη φιλελευθεροποίηση από την κυβέρνηση Μπους με ανεξέλεγκτες τις δυνάμεις της αγοράς και το κράτος στα απολύτως απαραίτητα.


Ο κοινός παρανομαστής των δύο γεγονότων.



ΧΙΛΗ 11 Σεπτ 1973
Το πρώτο Πειραμα του νεοφιλελευθερισμού στον κόσμο,
το πείραμα της Σχολής του Σικάγου.

Σαν σήμερα, στις 11 Σεπτέμβρη του 1973, εκδηλώνεται αμερικανοκίνητο στρατιωτικό πραξικόπημα στη Χιλή με επικεφαλής το στρατηγό Αουγκούστο Πινοσέτ. Ο Σοσιαλιστής Πρόεδρος, Σαλβαδόρ Αλιέντε, οχυρώνεται στο Προεδρικό Μέγαρο και πέφτει νεκρός με το όπλο στο χέρι.




ΗΠΑ, 11 ΣΕΠ 2001
«η ημέρα που άλλαξε τον κόσμο»

Σαν σήμερα,  τρομοκράτες, που συνδέονταν με την οργάνωση Αλ Κάιντα, κατέλαβαν τέσσερα αεροπλάνα, με σκοπό να πραγματοποιήσουν επιθέσεις αυτοκτονίας εναντίον στόχων στις ΗΠΑ.
Δύο από τα αεροπλάνα στα οποία εκδηλώθηκε αεροπειρατεία προσέκρουσαν στους Δίδυμους Πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη, το τρίτο στο Πεντάγωνο, ενώ το τέταρτο συνετρίβη τελικά σε ανοικτό χώρο στην Πενσυλβάνια.





Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Ρωσία: Το πραξικόπημα κατά του Γκορμπατσόφ - 21 Αυγ 1991

  Πέρασαν 25 χρόνια από τις 21 Αυγούστου του 1991, όταν εκατοντάδες χιλιάδες Ρώσοι είχαν κατέβει για μία ακόμη νύχτα στους δρόμους της Μόσχας και του Λένινγκραντ, θέλοντας να υπερασπιστούν τις, περιορισμένες έστω, ελευθερίες της Περεστρόικα απέναντι στο «πισωγύρισμα» των πραξικοπηματιών..


  Οι συνωμότες επιχειρούσαν να ανατρέψουν τον, δημοφιλή την εποχή εκείνη, ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, εκμεταλλευόμενοι την απουσία του για ολιγοήμερες διακοπές στην Κριμαία.
  Τελικά το πραξικόπημα δεν πέρασε, ο Γκορμπατσόφ επέστρεψε στη Μόσχα, αλλά τα γεγονότα του Αυγούστου δρομολογούσαν το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης, το οποίο επισφραγίστηκε οριστικά τον Δεκέμβριο του 1991.

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Σαν σήμερα το 2005 έφυγε ο Μανόλης Αναγνωστάκης

Από τη συλλογή Η συνέχεια 2 (1956)

Μιλώ για τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών
Για τα τελευταία κουρέλια από τα γιορτινά μας φορέματα
Για τα παιδιά μας που πουλάν τσιγάρα στους διαβάτες
Μιλώ για τα λουλούδια που μαραθήκανε στους τάφους και τα σαπίζει η βροχή
Για τα σπίτια που χάσκουνε δίχως παράθυρα σαν κρανία ξεδοντιασμένα
Για τα κορίτσια που ζητιανεύουνε δείχνοντας στα στήθια τις πληγές τους
Μιλώ για τις ξυπόλητες μάνες που σέρνονται στα χαλάσματα
Για τις φλεγόμενες πόλεις τα σωριασμένα κουφάρια στους δρόμους
Τους μαστροπούς ποιητές που τρέμουνε τις νύχτες στα κατώφλια
Μιλώ για τις ατέλειωτες νύχτες όταν το φως λιγοστεύει τα ξημερώματα
Για τα φορτωμένα καμιόνια και τους βηματισμούς στις υγρές πλάκες
Για τα προαύλια των φυλακών και για το δάκρυ των μελλοθανάτων.

Μα πιο πολύ μιλώ για τους ψαράδες
Π' αφήσανε τα δίχτυα τους και πήρανε τα βήματά Του
Κι όταν Αυτός κουράστηκε αυτοί δεν ξαποστάσαν
Κι όταν Αυτός τους πρόδωσε αυτοί δεν αρνηθήκαν
Κι όταν Αυτός δοξάστηκε αυτοί στρέψαν τα μάτια
Κι οι σύντροφοί τούς φτύνανε και τους σταυρώναν
Κι αυτοί, γαλήνιοι, το δρόμο παίρνουνε π' άκρη δεν έχει
Χωρίς το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει ή να λυγίσει

Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.

* * * * * * * * * * * * * * *
Στίχοι: Μανώλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης


Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

«Το μεγάλο μας τσίρκο», πρεμιέρα σαν σήμερα στις 22 Ιουνίου 1973


Θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, που έγραψε ιστορία, όταν ανέβηκε μεσούσης της δικτατορίας από τον θίασο Καρέζη – Καζάκου. Τη μουσική και τα τραγούδια της παράστασης έγραψε ο Σταύρος Ξαρχάκος.
Το έργο διατρέχει, με σατυρικό, αλλά και δραματικό τρόπο, τη νεότερη ελληνική ιστορία από την Τουρκοκρατία και τα χρόνια του Όθωνα έως τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη γερμανική Κατοχή.


 Την παράσταση ανέλαβε να σκηνοθετήσει ο Κώστας Καζάκος με βοηθό τον Άρη Δαβαράκη, τα σκηνικά και τα κοστούμια έφτιαξε ο Φαίδων Πατρικαλάκης. Τα τραγούδια της παράστασης έγραψε ο Σταύρος Ξαρχάκος και τα ερμήνευε επί σκηνής ο Νίκος Ξυλούρης. Η κίνηση και η θεατρική απόδοση της σκηνής του Καραγκιόζη διδάχτηκε από τον Ευγένιο Σπαθάρη, ο οποίος διακόσμησε το χώρο της εισόδου. Τους βασικούς ρόλους ερμήνευσαν ο Κώστας Καζάκος, η Τζένη Καρέζη, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Νίκος Κούρος, ο Τίμος Περλέγκας και ο Χρήστος Καλαβρούζος.


Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στις 22 Ιουνίου 1973 στο θέατρο «Αθήναιον» της οδού Πατησίων.

Οι παραστάσεις του διακόπηκαν βίαια από τη Χούντα, τον Οκτώβριο, λίγο πριν από το Πολυτεχνείο. Η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος συνελήφθησαν και κρατήθηκαν στο ΕΑΤ-ΕΣΑ, ενώ συνελήφθησαν εκ νέου κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Οι παραστάσεις του έργου συνεχίστηκαν μετά την αποφυλάκισή τους με μεγαλύτερη επιτυχία από τις 22 Δεκεμβρίου 1973. Αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση, στις 3 Αυγούστου 1974, το έργο ξανανέβηκε με την προσθήκη των λογοκριμένων σκηνών κι ενός τραγουδιού («Το Πρόσκύνημα») στο φινάλε της παράστασης για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου.